มากมาย ขอระบายหน่อยเหอะ !


ทำไมชอบทำของที่รักมาก ๆ หาย !
อะไรที่ไม่มีค่าในชีวิต
ทำไมไม่เคยละเลย ไม่เคยลืม
ไม่เคยทำล่วง หล่นหายบ้าง
พอมันหาย สิ่งที่ทำได้ก็คือทำลืม ๆ ไปซะ
ว่าสิ่ง ๆ นั้นมันไม่อยู่กับเราแล้ว เหมือนหลอกตัวเอง
กลบฝังความเจ็บปวดเอาไว้ให้ลึกที่สุด
แต่มันก็ยังคงอยู่ตรงนั้นอยู่ดี ..ที่ที่ลึกลงไปในความรู้สึก
ไม่ใช่ความเสียดาย ไม่ใช่เพราะเงินทอง
แต่เป็นเพราะคุณค่าทางจิตใจ ...
แต่ถ้ามันไม่หาย ...คงรู้สึกไม่ได้ว่า
เดี๋ยวนี้ของทุกชิ้นในชีวิตช่างมีคุณค่าเหลือเกิน

..

เวลาช่วงนี้มันหายไปไหนหมด ...จะสอบแล้ว
หนังสือยังไม่ได้อ่าน พอจะเริ่มอ่านก็ไม่มีสมาธิ
มัวทำบ้า เป็นบ้าอะไรอยู่ สงบสติตัวเองให้ได้เร็ว ๆ เข้า

..

กับบางคน ที่คิดว่าถูกแล้ว ใช่แล้ว พอเอาเข้าจริง ๆ กับรู้สึกว่างเปล่า
แต่กับบางคน ที่ทำเป็นลืม ๆ ไป แต่เค้าก็ยังอยู่ในจิตสำนึกอยู่ดี
วนเวียนเข้ามาให้รู้สึกลุ้นระทึกเป็นช่วง ๆ อืม .. ตลกดี

..

บางทีอะไรที่มันยังค้างคา ถ้าไม่ทำให้สุดมันก็จะไปทำอย่างอื่นไม่ได้
จิตใจมันจะหมกหมุ่นอยู่แต่ความรู้สึกปัจจุบัน กว่าจะรู้สึกตัว
มันก็ถอนมาดำเนินอยู่บนความปกติในชีวิตไม่ทันแล้ว

..

อยากให้ความรู้สึกนี้เป็นความหลงใหลชั่วครั้งชั่วคราว
ที่แค่เวลาพ้นผ่านมันก็จะเลือนลางตามไปกับกาลเวลา
ขออย่าให้มันหยั่งรากลงไปจนยากจะทำใจและไถ่ถอน
เพราะมันจะกัดกินจิตใจจนคล้ายจะทำให้หมดเรี่ยวแรงกำลัง

..

เคยวูบวาบไปกับอะไรที่เข้ามาโดยไม่ได้ตั้งตัวมั้ย
มันเป็นความรู้สึกยินดีที่น่าหดหู่นัก
มันสามารถทำให้เรามีพลังและบั่นทอนพลังเราได้มากมายในเวลาเดียวกัน
และสุดท้าย มันจะมาพร้อมกับความรู้สึก เบลอ และ ชา ....

..

ขอบคุณสำหรับเรื่องดี ๆ มิตรภาพดี ๆ ที่คิดไม่ถึง
ไม่เคยมีใครได้อะไรมาโดยไม่เสียอะไรไป
สิ่งที่เสียไปคุ้มกับกำไรชีวิตที่ได้มาจากการทำงาน
มิตรภาพ ความผูกพัน ความรู้สึกดี ๆ ทั้งหมด
ปีหน้าคงคิดถึงมากแน่ ๆ ...

..

พอคิดว่าอีกไม่นานการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่จะมาถึง
อดไม่ได้ที่จะรู้สึกใจหาย
ยากมากกับการปรับตัวและยอมรับความเปลี่ยนแปลงอย่าสงบ
เราอาจจะเจอกันช้าไป หรือไม่ เราเองที่รู้สึก ..ช้าไป
"ทุกคนมีแผล แต่ชีวิตก็ต้องเดินต่อไป"
แด่ ..ทุกคนที่รู้ตัวช้า เก็บเกี่ยวช่วงเวลานี้ให้ได้มากที่สุด
สายน้ำไม่เคยคอยท่า ...

..

"กระต่ายน้อยของกู" อืม.. ที่จริงเค้าไม่ใช่ของกูหรอก
ชีวิตจริงเค้าจะเป็นของใครก็ได้ที่เค้าอยาก
แต่เค้าเป็น กระต่ายน้อย ของกูแค่คนเดียว ..
เค้าไม่มีทางเป็นกระต่ายของใครได้อีกแน่ ๆ

..

บางทีการที่เราแยกแยะคนในชีวิตจริง กับคนในความฝันได้
มันก็ทำให้เราเจ็บปวดพอ ๆ กันแหละ

..

อยากใช้ชีวิตแบบกบฎ อยากต่อต้านทุกอย่างที่เป็นกฎระเบียบ
แบบแผน ประเพณี เป็นบ้าไปแล้วจริง ๆ !!

..

เวลาทำงานมันทำให้รู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า
ไม่ใช่ฝุ่น หรืออากาศธาตุ
อย่างน้อยเราก็ยังมีประโยชน์เล็ก ๆ ต่อโลกใบนี้
ไม่ไร้ค่าอย่างที่เป็นอยู่มาตลอด

..

** มากมายจริง ๆ ความรู้สึกตอนนี้
มากจนมึนหัวไปหมดว่าควรจะรู้สึกอะไรก่อนหลัง
ถ้าจะพังก็ขอให้แหลกละเอียด อย่าให้เหลืออะไรไว้ทิ่มแทงตัวเอง
ถ้าต้องเสียใจก็ขอให้มันเจ็บปวดให้สุด แล้วลืมมันซะ
ขอให้ผ่านพ้นอารมณ์คลุมเครือ ครึ่ง ๆ กลาง ๆ นี้ไปให้ได้ซักที
มันทรมาน .... และบั่นทอนเหลือเกินจริง ๆ

15/02/2553